1. Contraròtle fisic: Manténer l'umiditat ambienta entre 40% e 60% (en utilizant un umidificator o d'usinas d'interior) pòt reduire lo risc d'electricitat estatica. Las donadas de tèst d'associacion textil mòstran que per cada 10% d'aument d'umiditat, la tension estatica disminuís d'una mejana de 15%-20%.
2. Tractament quimic: Los agents antistatics (coma los sals d'amòni quaternaris) pòdon neutralizar las cargas en aumentant la conductivitat de la superfícia de la fibra. Pasmens, aquel tractament pòt afectar la sensacion del teissut e demanda un recobriment periodic.
3. Seleccion de material: La mescla amb de fibras naturalas (coma las mesclas de polièster de coton-) pòt equilibrar las proprietats antistaticas amb la durabilitat. Es recomandat que la proporcion de fibras naturalas dins la mescla siá mai granda o egala a 30% (consultatz l'estandard de tèst AATCC TM76).
4. Tecnicas de pòrt: Evitatz de plaçar de teissuts de fibra sintetica multiplas per reduire l'airal de friccion; priorizar los teissuts amb una superfícia cobèrta (coma lo teissut brossat), a mesura que la carga se dissipa a travèrs la descarga de las fibras.
